Bir antrenör olarak vizyonunuzu kulüp içinde nasıl paylaşıyorsunuz?

Bir koç olarak, muhtemelen kafanızda nasıl çalışmak istediğinize dair net bir fikir vardır. Sizin için neyin önemli olduğunu biliyorsunuz. voleybol antrenmanı seanslar, maçlar, davranış, çaba ve iletişim. Belki de oyuncuların her zaman zamanında gelmesini, ebeveynlerin saha kenarında pozitif olmasını, takımınızın cesaretle oynamasını veya herkesin kendi gelişimi için sorumluluk almasını istiyorsunuz.

Ancak bu vizyon sadece sizin kafanızda var olduğu sürece, başkalarının onu farklı yorumlama ihtimali yüksektir.

Oyuncular onlardan ne beklediğinizi tam olarak bilemeyebilir. Ebeveynler neyin normal olup olmadığını kendileri doldurur. Siz kulübün netlik sağlamasını beklerken, kulüp sizin bazı şeylerle ilgilendiğinizi düşünebilir. Ve siz farkına bile varmadan, aslında önlenebilecek rahatsızlıklar, yanlış anlamalar veya tartışmalar ortaya çıkar.

Bu nedenle vizyonunuzu paylaşmak bir antrenörün en önemli görevlerinden biridir. Sadece sezon başında değil, tüm yıl boyunca.

Vizyonsuz eylem huzursuzluk yaratır

Güçlü bir söz vardır: vizyonsuz eylem kabus, eylemsiz vizyon rüyadır.

Bu kesinlikle koçlar için de geçerlidir. Nereye gitmek istediğinizi açıkça belirtmeden sadece antrenman yapmaya, koçluk yapmaya ve düzeltmeye başlarsanız, gürültü hızla yükselir. Oyuncuların kendi ekipmanlarıyla ilgilenmeleri gerektiğini düşünebilirsiniz, oysa oyuncular bunu ebeveynlerinin yapmasına alışkındır. Bazı oyuncular bunu antrenmana rahat bir başlangıç olarak görürken, siz herkesin ısınmaya aktif olarak katılması gerektiğini düşünebilirsiniz. Ebeveynlerin olumlu bir şekilde teşvik etmesini beklerken, bazı ebeveynler çoğunlukla maç sırasında talimatlar verir.

Bu, insanların kasıtlı olarak size karşı çalıştığı anlamına gelmez. Çoğu zaman, sizin vizyonunuzun ne olduğunu bilmiyorlar.

Bunun tersi de doğrudur: güzel bir vizyona sahip olmak tek başına yeterli değildir. Gelişimin kazanmaktan daha önemli olduğunu söylüyorsanız, ancak dar setlerde hala aynı oyuncuları sahaya sürmeye devam ediyorsanız, vizyonunuz inandırıcı olmayacaktır. Açık iletişimin önemli olduğunu söylüyor ama sorular için asla alan yaratmıyorsanız, o zaman sadece lafta kalır.

Bir vizyon ancak onu davranışlarınızla somutlaştırdığınızda değer kazanır.

Kulüp ile başlayın

Bir antrenör olarak asla kulüpten ayrı çalışmazsınız. Kulübün belli bir kültürü, anlaşmaları, standartları ve beklentileri vardır. Bazen bunlar açıkça yazılı hale getirilir, ancak çoğunlukla yönetim kurulu üyelerinin, teknik komitelerin, antrenörlerin ve ebeveynlerin zihninde yaşarlar.

Bu nedenle sezon başında kulüple anlaşmak akıllıca olacaktır. Kulüp bir antrenör olarak sizden ne bekliyor? Siz kulüpten ne bekleyebilirsiniz? Takım seçimleri, oyun süresi, seçim politikası, ebeveynlerle iletişim, ekipman, salon süresi ve maç koçluğu nasıl ele alınıyor? Net bir voleybol antrenman planı bu anlaşmaları sahada gerçekte olanlarla ilişkilendirmeye yardımcı olabilir.

Bu özellikle genç takımlar için önemlidir. Ebeveynler ve oyuncular, aslında kulübe ait olan konularda bile genellikle antrenörü ilk temas noktası olarak görürler. Bu konuda net bir anlaşma yoksa, bir antrenör olarak hızla zor bir duruma düşebilirsiniz.

Örneğin şu gibi soruları düşünün: Kulüp oyun süresi konusunda nasıl bir yaklaşım benimsiyor? Bu takımda en önemli şey nedir: performans mı, gelişim mi yoksa keyif mi? Takım seçimleri veya seçim kararları hakkında kim iletişim kuruyor? Devamsızlık, geç gelme ve devamlılık konularında hangi anlaşmalar geçerlidir? Takımla yoğun bir şekilde ilgilenen ebeveynlerle nasıl başa çıkacağız? Kulüp hangi değerleri temsil etmek istiyor?

Bunlar net olduğunda, bir koç olarak çok daha güçlü bir iletişim kurabilirsiniz. O zaman sadece kendi adınıza değil, ortak bir yönden konuşursunuz.

Net takım anlaşmaları yapın

Kulüpten sonra takım gelir. Oyuncuların netliğe ihtiyacı vardır. Her şeyi katı bir şekilde düzenlemeniz gerektiği için değil, netlik güvenlik yarattığı için. Oyuncular nerede durduklarını bilmek isterler.

Takım anlaşmaları sadece zamanında gelmek, devamsızlığı bildirmek veya kıyafet gibi pratik şeylerle ilgili değildir. Aynı zamanda davranışlarla da ilgilidir. Birbirimize nasıl davranıyoruz? Biri hata yaptığında ne yapıyoruz? Eleştiriye nasıl karşılık veririz? Yorgun olduğumuzda nasıl antrenman yaparız? Hakemlere, rakiplere ve takım arkadaşlarımıza karşı nasıl davranırız?

Güçlü bir takım kültürü kendiliğinden oluşmaz. Bunu birlikte inşa etmelisiniz. Bu aynı zamanda oyuncuların temel bilgileri öğrenme şekli için de geçerlidir. voleybol temelleri̇, Çünkü teknik gelişim ve takım kültürü genellikle birbiriyle yakından ilişkilidir.

Oyuncuları bu sürece aktif olarak dahil etmek yardımcı olur. Tüm kuralları dayatırsanız, anlaşmalar hızlı bir şekilde koça ait bir şey gibi hissedilebilir. Oyuncular kendi başlarına düşündüklerinde, daha fazla sahiplenme olur. Örneğin, şunu sorun: İyi antrenman yapmak için neye ihtiyacımız var? Hatalarla nasıl başa çıkmak istiyoruz? Maçlar sırasında birbirimizden ne bekliyoruz? Birisi anlaşmalara sadık kalmazsa ne yaparız? Herkesin bu takımda kendini güvende hissetmesini nasıl sağlayacağız?

Genç takımlar için bunu basit tutabilirsiniz. Daha yaşlı takımlar için sorumluluk, iletişim ve liderlik konularında daha derinlere inebilirsiniz. En önemli şey anlaşmaların somut olmasıdır. “Birbirimize normal davranacağız” kulağa hoş gelebilir, ancak belirsizdir. “Bir hatadan sonra birbirimize olumsuz yorum yapmayacağız” çok daha nettir.

Ebeveynleri de dahil edin

Genç takımlarda ebeveynler önemli bir rol oynar. Oyuncuları antrenmana getirirler, saha kenarında dururlar, ulaşıma yardımcı olurlar, formaları yıkarlar, üyelik aidatlarını öderler ve çocuklarıyla duygusal olarak ilgilenirler. Bu da ebeveynleri önemli ama bazen de karmaşık hale getiriyor.

Ebeveynlerle yaşanan pek çok sorun, beklentilerin yüksek sesle dile getirilmemesinden kaynaklanmaktadır.

Bir ebeveyn, çocuğunun eşit oyun süresine hakkı olduğunu düşünebilir. Antrenmandaki çabanın dikkate alınması gerektiğini düşünebilirsiniz. Bir ebeveyn yardım etmek istediği için tribünlerden bağırarak talimatlar verebilir. Siz bunu oyuncu için yıkıcı olarak değerlendirirsiniz. Bir veli maçtan hemen sonra oyuncu değişikliği hakkında bir mesaj gönderir. Bu tür konuşmaların daha sakin bir anda yapılmasını tercih ederdiniz.

Burada da aynı şey geçerlidir: sürtüşmeye neden olmadan önce tartışın.

Sezon başında yapılacak bir veli toplantısı birçok şeyi engelleyebilir. Onlara kim olduğunuzu, nasıl çalıştığınızı ve velilerin sizden neler bekleyebileceğini anlatın. Ayrıca velilerden ne beklediğinizi de açıklayın. Örneğin, olumlu yönde teşvik etmelerini, kenardan koçluk yapmamalarını, uygun zamanda soru sormalarını ve çocuklarının sorumluluk almasına yardımcı olmalarını.

Bunun katı ya da mesafeli olması gerekmez. Tam tersine. Ebeveynler genellikle çocukları için en iyisini ister. Onları vizyonunuza dahil ederek, olup bitenleri kendileri için dolduran seyirciler yerine müttefikler haline getirirsiniz.

Vizyonunuzu düşündüğünüzden daha sık tekrarlayın

Birçok antrenör sezon başında vizyonunu bir kez paylaşır ve sonra yoluna devam eder. Ancak bunu bir kez açıklamak yeterli değildir. İnsanlar bazı şeyleri unutur. Durumlar değişir. Yeni sorunlar ancak rekabet gerçekten başladığında ortaya çıkar.

Bu yüzden vizyonunuzu tekrarlamaya devam etmeniz gerekiyor.

Her hafta uzun bir konuşmayla değil, önemli anlarda kısa ve somut olarak. Oyuncuların hatalarla iyi başa çıktığı bir maçtan sonra. Yoğunluğun düşük olduğu bir antrenman sırasında. Baskının arttığı önemli bir maçtan önce. Ebeveynlerin veya yedek oyuncuların dahil olduğu bir durumdan sonra. İyi seçilmiş voleybol antrenmanları aynı zamanda vizyonunuzu görünür kılabilir, çünkü seçtiğiniz egzersizler bir koç olarak neye değer verdiğinizi gösterir.

Örneğin, şöyle deyin: “Bir hatadan sonra birbirimize yardım etmekle tam olarak bunu kastediyoruz.” Ya da: “Bugün bilinçli olarak gelişimi seçiyoruz, bu her şeyin hemen işe yaramayacağı anlamına gelse bile.” Vizyonunuzu uygulamada bu şekilde görünür hale getirebilirsiniz.

Oyuncular çoğunlukla tutarlı bir şekilde yaptıklarınızdan öğrenirler. Sözleriniz ve davranışlarınız uyuştuğunda güven gelişir.

Netlik sükunet getirir

Ortak bir vizyon, sorunsuz bir sezonu garanti etmez. Her zaman hayal kırıklıkları, tartışmalar ve zor anlar olacaktır. Oyuncular sakatlanır, ebeveynler kararlara her zaman katılmaz, takımlar maç kaybeder ve anlaşmalar bazen unutulur.

Ancak net bir vizyona sahipseniz, sırtınızı dayayabileceğiniz bir temeliniz olur.

Belirli seçimleri neden yaptığınızı açıklayabilirsiniz. Oyuncuları birlikte yapılan anlaşmalardan sorumlu tutabilirsiniz. Ebeveynleri büyük resme dahil edebilirsiniz. Ve bir koç olarak daha sakin kalabilirsiniz, çünkü neyi savunduğunuza sıfırdan karar vermek zorunda değilsiniz.

Net beklentiler daha az gürültü yaratır. Daha az gürültü, gelişim, keyif ve performans için daha fazla alan demektir. Ekibiniz sürekli olarak geniş kapsamlı beklentiler üzerinde çalıştığında bu daha da güçlü hale gelir. voleybol becerileri Sadece kısa vadeli maç sonuçlarına odaklanmak yerine.

Vizyonunuzu yaptığınız her şeyde görünür kılın

Vizyonunuzu paylaşmak bir formalite değildir. İyi koçluğun önemli bir parçasıdır. Neyi savunduğunu açıkça ortaya koyan bir koç, oyuncuların, ebeveynlerin ve kulübün aynı yönde ilerlemesine yardımcı olur.

Bu yüzden kulüple anlaşmalar yapın. Oyuncularınızla net standartlar belirleyin. Ebeveynleri yapıcı bir şekilde dahil edin. Ve sezon boyunca vizyonunuzu hem sözlerle hem de davranışlarla tekrarlamaya devam edin. Bu aynı zamanda şu konularda bilinçli seçimler yapmak anlamına gelir voleybol tekni̇ği̇, oyun formatları, geri bildirim ve oyuncu gelişimi.

Çünkü güçlü bir vizyon ancak herkes onun pratikte ne anlama geldiğini bildiğinde değerli hale gelir. O zaman vizyonunuz artık sadece size değil, tüm ekibe ait olur.