Sonuç mu performans mı?

Skor: 21-24. Takımınız geride ve servis sırası sizde. Eğer bir hata yaparsanız, rakip kazanır. Eğer iyi servis atarsanız, bir sayı daha yaklaşırsınız. Servis iyi gidecek mi? Fileye servis atarsanız, herkes setin kaybedildiğini görecek. Çünkü fileye vurdun.

Skor: 24-21. Takımınız önde ve topu en güçlü hücumcunuza en iyi şekilde oynayabileceğinizi biliyorsunuz, ancak ya karşılama iyi değilse? Ya da kötü bir set verirseniz... Olamaz, o zaman koç bunu görür ve oyundan atılabilirsiniz. Bunu istemezsiniz çünkü o zaman herkes size bakar.

Yedek kulübesinde... Tam annem ve babam izlemeye gelmişken, ben sahanın kenarında duruyorum. Hmm, oynamaya iznim var mı? Hayır... Önemli olan benim iyi oynamam; aksi takdirde yedek kulübesine geri döneceğim ve babam o zaman benim hakkımda ne düşünecek? O zaman utanırım.

Bunlar, çeşitli beceri seviyelerinden oyuncuların sahip olduğu bazı düşüncelerdir. Bunları oyuncu olarak geçirdiğiniz zamanlardan hatırlayabilirsiniz. Bu şaşırtıcı değil, çünkü koçlar olarak bizler de bu olguyu geliştiriyoruz. Şimdi, bunu fark edebilirsiniz:

Antrenman sırasında bir oyun formu üzerinde çalışıyorsunuz ve oyunculardan birinin servis atması gerekiyor. Top çok geriye atılıyor. Vuruş kolu zamanında geri gelmiyor ve oyuncu topa tam ve kontrolsüz bir güçle vuruyor. Top havada uçar ve dışarı çıkmakla tehdit eder. Top ‘dışarı’ çıkmadan hemen önce, karşılayan bir oyuncu tarafından dokunulur. Evet, sayı: “İyi servis... Sayı... Sayı!”