Gerekli atletik kısıtlamalar nedeniyle, geçtiğimiz yıl boyunca birkaç antrenörle düzenli olarak sohbet ettim. Antrenörlük hayatını, darboğazları ve bunların antrenörlerimizin seviyesini ne ölçüde etkilediğini konuştuk. Bu konuşmalar üzerine düşünürken, televizyonda nöropsikolog Erik Scherder'in ayna nöronlar gibi terimleri açıkladığını duydum.

Birkaç gün sonra, bir veli toplantısı sırasında, kızımın öğretmeni göz kırparak şöyle dedi: “Ne derler bilirsiniz, ‘Eğer bir şeyi kendiniz iyi yapamıyorsanız, her zaman öğretmen olabilirsiniz'.”

Eğitmenler, öğretmenler, koçlar ya da ebeveynler olarak bundan bir şeyler çıkarabilir miyiz? Bir koçun düzenli olarak karşılaştığı en zorlu görevlerden biri ve birçok kişinin zorluk gördüğü nokta, bir grubu “dengelemektir”. Egzersizin büyük sorunlar yaşanmadan gerçekleştirilebilmesi için kimi kiminle eşleştirirsiniz? Eğitim vermekle yükümlü olan bir eğitmen ya da minikleri eğiten bir genç oyuncu bu becerilerde hemen ustalaşmayacaktır. Ancak, bu koçluk becerilerinin çocuğun gelişimi için gerçekten gerekli olup olmadığı sorusu ortaya çıkar.

Yukarıdakilere göre, bu farklı olabilir ve belki de olmalıdır.

Ayna Nöronlar

Ayna nöronlar nedir?

(Dr. Scherder'in uzmanlığına sahip olmadığım için kısa ve basit bir şekilde açıkladım).

Örneğin voleybolda topa vuran, kaykay üzerinde 360Flip yapan veya rüzgar sörfünde serbest stil manevra yapan birini konsantre ve yoğun bir bakışla izlerseniz, beyindeki nöronlar harekete geçer ve gözlemlenen hareketi yoğun bir şekilde takip etmediğiniz duruma göre daha hızlı öğrenmenize yardımcı olur. Bir sporcu olarak hareket dizisini ne kadar sık izlerseniz, o kadar fazla nöron aktive olur.

Bir tenis antrenörü bir keresinde öğrencilerine meydan okumuş. Bir öğrencisine teniste forehand vuruşunun nasıl yapılacağını anlatırken, başka bir öğrenci 20 dakika boyunca antrenörün forehand vuruşunu yapmasını izlemek zorunda kalmış. 20 dakika sonra, izleyen öğrenci 20 dakika boyunca pratik yapan öğrenci kadar ilerlemişti. Bu olağanüstü değil mi?

Bir koç olarak, çocuklar kenarda oturup izlerken bir saat boyunca resepsiyon çalışması yapmanız ve sonra mutlu bir şekilde evinize gitmeniz gerektiğini söylemiyorum. Hayır, örnek olarak liderlik etmenin önemli olduğunu belirtmek istiyorum. Ama bunu bir an için bir kenara bırakalım.

Grup Bölümü

“Eğer bir şeyi kendiniz iyi yapamıyorsanız, her zaman bir öğretmen olabilirsiniz.”

Sporda genellikle çocukları yaşlarına ya da seviyelerine göre gruplandırma eğilimindeyizdir. Ancak Curacao'daki beyzbol oyuncuları bunu farklı şekilde yapıyor. Beyzbol antrenmanı sırasında, daha yaşlı oyuncular (en fazla 16 yaş) daha genç oyuncularla (en az 6 yaş) karıştırılır. Yaşlı oyuncular daha sonra gençlere nasıl atacaklarını, vuracaklarını vb. öğretirler. Bu ilke Montessori okullarında da uygulanmaktadır. Yaşlı öğrenciler genç öğrenciler için bir akıl hocası rolünü üstlenir ve onlara öğretir. Bir kişinin becerilerini bir başkasına aktarmasının en büyük avantajı, kişinin o beceriye ilişkin kendi anlayışını derinleştirmesidir. Büyükler bundan faydalanırken, küçükler de ayna nöronlarını harekete geçirir. Bir kazan-kazan durumu.

Bu nedenle, sevgili koçlar, belki de “seviye atlamak” değil, gruptaki büyüklere küçüklere öğretme görevi vermek ve aynı zamanda küçüklere büyüklerin yaptıklarını veya söylediklerini taklit etme görevi vermek iyi bir fikirdir. Pratik olarak: Bırakın yaşlı oyuncular kendi antrenmanlarından önce alt seviyeleri öğretsinler. Ya da bir Genç oyuncunun aşağıdakileri yapmasına izin verin voleybol antrenmanları Bir antrenman sırasında en az yarım saat daha yaşlı bir Gençlik oyuncusuyla, VolleyballXL'de bulduğunuz veya düşündüğünüz egzersizleri yapın.

Bu şekilde, bir eğitmen/koç olarak geri adım atabilir ve gelişmeleri gözlemleyebilir, gerekirse kişisel yardım sağlayabilirsiniz. Dahası, bir antrenörün seviyesi becerileriyle değil, oyuncuları kendi kendilerine yetecek şekilde yetiştirerek kendilerini gereksiz hale getirip getiremedikleriyle değerlendirilir.

Dennis Veth
VolleyballXL